مپسند از درت ای دوست غمین برخیزم
طبیب اصفهانی – غزل شماره 104 مپسند از درت ای دوست غمین برخیزم نه چنان آمده بودم که چنین برخیزم ای خوش آن لحظه که در بزم نشست تو و من پی خدمت چو غلامان ز کمین برخیزم هر که برخاست ز کوی تو پشیمان گردید به چه امید من خاک نشین برخیزم منم آن … ادامه



