ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات طبیب - صفحه 11 از 14 - ادبستان شعر پارسی

صیاد را نگر که چه بیداد می کند

طبیب اصفهانی – غزل شماره 44 صیاد را نگر که چه بیداد می کند نه می کشد مرا و نه آزاد می کند بنگر که یار خاطر ما شاد می کند با غیر همنشین و مرا یاد می کند مرغ دلم که اینهمه فریاد می کند فریاد از تغافل صیاد می کند خوش نغمه بلبلان … ادامه

بر کی نگرم؟ چون به تو دیدن نگذارند

طبیب اصفهانی – غزل شماره 43 بر کی نگرم؟ چون به تو دیدن نگذارند وز کی شنوم؟ کز تو شنیدن نگذارند ای وای بر آن مرغ گرفتار که در دام پایش بگشایند و پریدن نگذارند افسوس که از شربت وصل تو رقیبان نوشند و به این خسته چشیدن نگذارند آن لاله که بوی جگر سوخته … ادامه

از کین گر آن بیدادگر بر سینه ام خنجر زند

طبیب اصفهانی – غزل شماره 42 از کین گر آن بیدادگر بر سینه ام خنجر زند باد ابحل خون منش گر خنجر دیگر زند شکرانه ی خواب خوشت مپسند در بیرون در ناکرده خواب صبحدم گر حلقه ای بر در زند ساقی ندانم باده ام داد از کدامین میکده کامشب سفالین ساغرم صد طعنه بر … ادامه

به گلشنی که ز رویت نقاب می افتد

طبیب اصفهانی – غزل شماره 41 به گلشنی که ز رویت نقاب می افتد ز چشم شبنم او آفتاب می افتد به حشر، دیده ی بی اشگ را بهایی نیست گهر ز قدر فتد چون ز آب می افتد فریب وعده ات آبی نزد بر آتش دل چو تشنه ای که به دام سراب می … ادامه

ما و شکن دامی و فریاد و دگر هیچ

طبیب اصفهانی – غزل شماره 40 ما و شکن دامی و فریاد و دگر هیچ فریاد ز بی رحمی صیاد و دگر هیچ صیاد جفاپیشه اسیران قفس را ای کاش دهد رخصت فریاد و دگر هیچ در خلوت دل پرده نشین نیست به جز تو آسوده در این پرده پریزاد و دگر هیچ از خاطر … ادامه

زدی به تیغم و از جبهه ی تو چین برخاست

طبیب اصفهانی – غزل شماره 39 زدی به تیغم و از جبهه ی تو چین برخاست به این خوشم که تو را چینی از جبین برخاست نشست بر رخ گل ها ز رشگ گرد ملال چو سنبل ترت از گرد یاسمین برخاست مرا که ذوق اسیری کشد به صید گهی ازین چه سود که صیاد … ادامه

چو بگذری به تل عاشقان دکانی هست

طبیب اصفهانی – غزل شماره 38 چو بگذری به تل عاشقان دکانی هست در آن دکان چو نکو بنگری جوانی هست یکی جوان که زآوازه ی نکویی او نهی چو گوش به هر کوچه داستانی هست گمان مکن که چو آن عارض و چو آن قامت گلی به باغی و سروی به بوستانی هست پس … ادامه

رفت حسن تو و عشقت به دل من باقیست

طبیب اصفهانی – غزل شماره 37 رفت حسن تو و عشقت به دل من باقیست رونق افتاده از آن گلشن و گلخن باقیست از فراق تو از آن روی ننالم که هنوز شربت وصل تو را وقت چشیدن باقیست مردم دیده ام از حسرت رویت بازست خانه با خاک برابر شد و روزن باقیست زندگی … ادامه

در حلقه ی خوبان چو تو یک عربده جو نیست

طبیب اصفهانی – غزل شماره 36 در حلقه ی خوبان چو تو یک عربده جو نیست افسوس که چون روی تو خوی تو نکو نیست خم در قدحم ریز که در میکده ی عشق سیرابی ما تشنه لبان کار سبو نیست بی بخیه به هم باز نیاید لب زخمی آن چاک دل ماست که دربند … ادامه

کسی راه غمش را سر نبردست

طبیب اصفهانی – غزل شماره 35 کسی راه غمش را سر نبردست ازین خونخواره ره جان درنبردست چه دام است این که یک فرخنده طایر برون زین دام بال و پر نبردست به جز من کآورم دین و دلت پیش کسی کالا به غارتگر نبردست هلاک همت آن تشنه کامم که نام چشمه ی کوثر … ادامه

چون رحمتت فزاید بر عذرخواهی ای دوست

طبیب اصفهانی – غزل شماره 34 چون رحمتت فزاید بر عذرخواهی ای دوست عذر گناه خواهم با بی‌گناهی ای دوست خواندی در آستانت روزی گدای خویشم زان روز ننگم آید از پادشاهی ای دوست دریا همه گرفتم ساحل شود چه حاصل اکنون که گشت ما را کشتی تباهی ای دوست تابنده اختری کو، کز پرتوی … ادامه

چو خنجر ستم آن ترک لشگری برداشت

طبیب اصفهانی – غزل شماره 33 چو خنجر ستم آن ترک لشگری برداشت دلم ستمکشی و او ستمگری برداشت منم که روز ازل از من آسمان و زمین محبت پدری مهر مادری برداشت خوشم به ضعف تن اما فغان که صیادم ز صید من نظر از عیب لاغری برداشت ز سنگ حادثه ایمن شود کسی … ادامه