ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات طبیب - صفحه 10 از 14 - ادبستان شعر پارسی

دل سوخت از شتاب و به دلبر نمی رسد

طبیب اصفهانی – غزل شماره 56 دل سوخت از شتاب و به دلبر نمی رسد این تشنه لب دریغ به کوثر نمیرسد اشگم به دیده کی رسد از گرمی جگر از شیشه این شراب به ساغر نمی رسد درپیش ما که بی سر و سامان عالمیم دردسری به منت افسر نمی رسد تا نیست درد … ادامه

خط بر رخ یار خوش نباشد

طبیب اصفهانی – غزل شماره 55 خط بر رخ یار خوش نباشد در گلشن و خار، خوش نباشد رعناست اگر چه سرو آزاد پیش قد یار خوش نباشد تو با دل شاد زی که ما را جز جان فگار خوش نباشد هر چند خوش است باده اما با رنج خمار خوش نباشد تو با دل … ادامه

مرا بتیست که دلها ازین ستم شکند

طبیب اصفهانی – غزل شماره 54 مرا بتیست که دلها ازین ستم شکند که عهد بندد و بی موجبی به هم شکند به راه عشق توام کاش هر کجا خاری است گهی به دیده خلد گاه بر قدم شکند فتاده ام چو به دامت خدای را صیاد روا مدار که بال و پرم به هم … ادامه

از خشم و کین نگاه تو کارم به جان رسد

طبیب اصفهانی – غزل شماره 53 از خشم و کین نگاه تو کارم به جان رسد گر نه تلافیی ز نگاه نهان رسد کم کن جفا که پیش تو حرف شکایتم ترسم که رفته رفته ز دل بر زبان رسد در قتل ما که حسرتیان شهادتیم تأخیری می کنید مبادا امان رسد کامی ندیده ایم … ادامه

دو هفته شد که ز من یار سرگران دارد

طبیب اصفهانی – غزل شماره 52 دو هفته شد که ز من یار سرگران دارد به طاقتی که ندارم مگر گمان دارد نگاه گرم به رویت که می تواند کرد چنین که روی تو را شرم در میان دارد گر از بهشت برین دور داردم غم نیست مباد دورم از آن خاک آستان دارد بیا … ادامه

آنان که به رخسار تو چون من نگرانند

طبیب اصفهانی – غزل شماره 51 آنان که به رخسار تو چون من نگرانند دانند که زیبایی و ای کاش ندانند ما کام دل خود ز اسیری بستانیم از ما اگر این کنج قفس را نستانند برخیز که خود را برسانیم به منزل تا مردم این قافله در خواب گرانند ساقی قدحی قسمت ما تشنه … ادامه

به من از ناز نگاهش نگرید

طبیب اصفهانی – غزل شماره 50 به من از ناز نگاهش نگرید نگه گاه به گاهش نگرید رخ او چون گل و خطش چو گیاه گل این باغ و گیاهش نگرید لشگر انگیخته عشقم از اشگ دشت پیمای سپاهش نگرید از ره آتش نفسی می آید شعله ی آتش و آهش نگرید به هلالی چه … ادامه

روزی که دور از برم آن خوشخرام شد

طبیب اصفهانی – غزل شماره 49 روزی که دور از برم آن خوشخرام شد من بودم و تحملی اما تمام شد این است اگر فراغت آزادگان باغ آسوده طایری که گرفتار دام شد زین باده ای که گشته ازو خون غم حلال خوش نوش ای حریف که بر ما حرام شد آگاه ازین نگشت که … ادامه

گله ام از تو مپندار که از دل برود

طبیب اصفهانی – غزل شماره 48 گله ام از تو مپندار که از دل برود بر دلم از تو غباریست که مشکل برود چند دل از پی اندیشه ی باطل برود جای رحم است بر آن کس که پی دل برود خلق را بیم هلاک است و مرا غم که مباد نشود کشتی من غرق … ادامه

عاشقان را نگر از خاره تنی ساخته اند

طبیب اصفهانی – غزل شماره 47 عاشقان را نگر از خاره تنی ساخته اند که به بیداد چو تو دلشکنی ساخته اند به حذر باش درین بزم که جادو نگهان کار ما مژه بر هم زدنی ساخته اند غافلند از گل رخسار تو ای رشگ چمن بلبلانی که به خار چمنی ساخته اند خورم افسوس … ادامه

از تو چون هر نفسم بر فلک افغان نرسد

طبیب اصفهانی – غزل شماره 46 از تو چون هر نفسم بر فلک افغان نرسد که به دادم نرسی تا به لبم جان نرسد هر چه در عرصه ی هستی است به پایان برسد جز شب تیره ی هجران که به پایان نرسد نیست یک شب که مرا اشگ جهان پیما نیست نیست یک شب … ادامه

غمش در نهانخانه ی دل نشیند

طبیب اصفهانی – غزل شماره 45 غمش در نهانخانه ی دل نشیند به نازی که لیلی به محمل نشیند به دنبال محمل چنان زار گریم که از گریه‌ام ناقه در گل نشیند خلد گر به پا خاری آسان برآرم چه سازم به خاری که در دل نشیند پی ناقه‌اش رفتم آهسته ترسم غباری به دامان … ادامه