ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات سنایی - صفحه 34 از 37 - ادبستان شعر پارسی

هر زمان از عشق جانانم وفایی دیگرست

سنایی غزنوی – غزل شماره 39 هر زمان از عشق جانانم وفایی دیگرست گر چه او را هر نفس بر من جفایی دیگرست من برو ساعت به ساعت فتنه زانم کز جمال هر زمان او را به من از نو عنایی دیگرست گر قضا مستولی و قادر شود بر هر کسی بر من بیچاره عشق … ادامه

ای صنم در دلبری هم دست و هم دستان تراست

سنایی غزنوی – غزل شماره 38 ای صنم در دلبری هم دست و هم دستان تراست بر دل و جان پادشاهی هم دل و هم جان تراست هم حیات از لب نمودن هم شفا از رخ چو حور با دم عیسی و دست موسی عمران تراست در سر زلفت نشان از ظلمت اهریمنست بر دو … ادامه

تا بدیدم بتکده بی بت دلم آتشکدست

سنایی غزنوی – غزل شماره 37 تا بدیدم بتکده بی بت دلم آتشکدست فرقت نامهربانی آتشم در جان زدست هر که پیش آید مرا گوید چه پیش آمد تو را بر فراق من بگرید گوید این مسکین شدست ای فراق از من چه خواهی چون بنفروشی مرا جای دیگر ساز منزل نه جهان تنگ آمدست … ادامه

بر دوزخ هم کفر و هم ایمان تراست

سنایی غزنوی – غزل شماره 36 بر دوزخ هم کفر و هم ایمان تراست بر دو لب هم درد و هم درمان تراست گر دو صد یعقوب داری زیبدت کانچه یوسف داشت صد چندان تراست خنده ی تو چون دم عیساست کو هر چه در لب داشت در دندان تراست چند گویی کان و کان … ادامه

ماه شب گمرهان عارض زیبای توست

سنایی غزنوی – غزل شماره 35 ماه شب گمرهان عارض زیبای توست سرو دل عاشقان قامت رعنای توست همت کروبیان شعبده ی دست توست سرمه ی روحانیان خاک کف پای توست رای همه زیرکان بسته ی تقدیر توست جان همه عاشقان سغبه ی سودای توست وصل تو سیمرغ گشت بر سر کوی عدم خاطر بی … ادامه

تا هلاک عاشقان از طره ی شبرنگ توست

سنایی غزنوی – غزل شماره 34 تا هلاک عاشقان از طره ی شبرنگ توست وای مسکین عاشقی کو را دل اندر چنگ توست عاشق مسکین چه داند کرد با نیرنگ تو جادوی بلبل اسیر چشم پر نیرنگ توست نافه ی آهو غلام زلف عنبر بوی توست عنبر سارا رهین خط سبز از رنگ توست تا … ادامه

این چه جمالست و ناز کز تو در ایام توست

سنایی غزنوی – غزل شماره 33 این چه جمالست و ناز کز تو در ایام توست وین چه کمالست باز کز شرف نام توست جان همه جانها کوثر و تسنیم توست نقل همه نقلها پسته و بادام توست سرمه ی چشم سپهر تربت درگاه توست حلقه ی گوش سروش صدمه ی پیغام توست تکیه گه … ادامه

تا گل لعل روی بنمودست

سنایی غزنوی – غزل شماره 32 تا گل لعل روی بنمودست بلبل از خرمی نیاسودست دیرگاهست تا چو من بلبل عاشق بوستان و گل بودست روز و شب گر بنغنوم چه عجب پیش معشوق کس بنغنودست من غلام زبان آن بلبل کو گل لعل روش بستودست ساقیا وقت گل چو گل می ده وقت گل … ادامه

ماهرویا در جهان آوازه ی آواز توست

سنایی غزنوی – غزل شماره 31 ماهرویا در جهان آوازه ی آواز توست کارهای عاشقان ناساخته از ساز توست هر کجا نظمیست شیرین قصه های عشق توست هر کجا نثریست زیبا نامهای ناز توست باز عشقت جمله باز آن را چو تیهو صید کرد هست عالی همت آن بازی که صید باز توست صدهزاران دل … ادامه

ای مسلمانان مرا در عشق آن بت غیرتست

سنایی غزنوی – غزل شماره 30 ای مسلمانان مرا در عشق آن بت غیرتست عشقبازی نیست کاین خود حیرت اندر حیرتست عشق دریای محیط و آب دریا آتشست موجها آید که گویی کوههای ظلمتست در میان لجه اش سیصد نهنگ داوری بر کران ساحلش صد اژدهای هیبتست کشتیش از اندهان و لنگرش از صابری بادبانش … ادامه

از عشق روی دوست حدیثی به دست ماست

سنایی غزنوی – غزل شماره 29 از عشق روی دوست حدیثی به دست ماست صیدیست بس شگرف نه در خورد شست ماست میدان مهر او نه به کام سمند ماست درع وفای او نه به بالای پست ماست دیریست تا به یادش می نوش می کنم کس را نگفت او که فلان مرد مست ماست … ادامه

تا نقش خیال دوست با ماست

سنایی غزنوی – غزل شماره 28 تا نقش خیال دوست با ماست ما را همه عمر خود تماشاست آنجا که جمال دلبر آمد والله که میان خانه صحراست وانجا که مراد دل برآمد یک خار به از هزار خرماست گر چه نفس هوا ز مشکست ورچه سلب زمین ز دیباست هر چند شکوفه بر درختان … ادامه