ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات سنایی - صفحه 33 از 37 - ادبستان شعر پارسی

گر تو پنداری تو را لطف خدایی نیست هست

سنایی غزنوی – غزل شماره 51 گر تو پنداری تو را لطف خدایی نیست هست بر سر خوبان عالم پادشایی نیست هست ور چنان دانی که جان پاکبازان را ز عشق با جمال خاکپایت آشنایی نیست هست ور گمانت آید که گاه دل ربودن در سماع روی و آوازت هلاک پارسایی نیست هست ور تو … ادامه

گر تو پنداری که جز تو غمگسارم نیست هست

سنایی غزنوی – غزل شماره 50 گر تو پنداری که جز تو غمگسارم نیست هست ور چنان دانی که جز تو خواستگارم نیست هست یا بجز عشق تو از تو یادگارم هست نیست یا قدم در عشق تو سخت استوارم نیست هست یا بجز بیدادی تو کارزارم هست نیست یا به بیداد تو با تو … ادامه

روی تو ای دلفروز گر نه چو ماهست

سنایی غزنوی – غزل شماره 49 روی تو ای دلفروز گر نه چو ماهست زلف سیه زو چرا بدر دو تا هست روی چو ماه تو گر چه مایه ی نور است موی سیاه تو گر چه اصل گناهست شاه بتانی و عاشقانت سپاهند ماه زمینی و آسمانت کلاهست رسم چنانست که ماه راه نماید … ادامه

دارم سر خاک پایت ای دوست

سنایی غزنوی – غزل شماره 48 دارم سر خاک پایت ای دوست آیم به در سرایت ای دوست آنها که به حسن سرفرازند نازند به خاکپایت ای دوست چون رای تو هست کشتن من راضی شده ام برایت ای دوست خون نیز تو را مباح کردم دیگر چکنم به جایت ای دوست دانی نتوان کشید … ادامه

ای پیک عاشقان گذری کن به بام دوست

سنایی غزنوی – غزل شماره 47 ای پیک عاشقان گذری کن به بام دوست برگرد بنده وار به گرد مقام دوست گرد سرای دوست طوافی کن و ببین آن بار و بارنامه و آن احتشام دوست خواهی که نرخ مشک شکسته شود به چین بر زن به زلف پر شکن مشکفام دوست برخاست اختیار و … ادامه

ای جان جهان کبر تو هر روز فزونست

سنایی غزنوی – غزل شماره 46 ای جان جهان کبر تو هر روز فزونست لیکن چه توان کرد که وقت تو کنونست نشگفت اگر کبر تو هرگز نشود کم چون خوبی دیدار تو هر روز فزونست عالم ز جمال تو پر آوازه شد امروز زیرا که جمال تو ز اندازه برونست در زلف تو تاب … ادامه

تا خیال آن بت قصاب در چشم منست

سنایی غزنوی – غزل شماره 45 تا خیال آن بت قصاب در چشم منست زین سبب چشمم همیشه همچو رویش روشنست تا بدیدم دامن پر خونش چشم من ز اشگ بر گریبان دارم آنچ آن ماه را بر دامنست جای دارد در دل پر خونم آن دلبر مقیم جامه پر خون باشد آن کس را … ادامه

دوست چنان باید کان منست

سنایی غزنوی – غزل شماره 44 دوست چنان باید کان منست عشق نهانی چه نهان منست عاشق و معشوق چو ما در جهان نیست دگر آنچه گمان منست جان جهان خواند مرا آن صنم تا بزیم جان جهان منست کیست درین عالم کو را دگر یار وفادار چنان منست حال ببین پیش بپرس از همه … ادامه

زان چشم پر از خمار سرمست

سنایی غزنوی – غزل شماره 43 زان چشم پر از خمار سرمست پر خون دارم دو دیده پیوست اندر عجبم که چشم آن ماه ناخورده شراب چون شود مست یا بر دل خسته چون زند تیر بی دست و کمان و قبضه و شست بس کس که ز عشق غمزه ی او زنار چهار کرد … ادامه

توبه ی من جزع و لعل و زلف و رخسارت شکست

سنایی غزنوی – غزل شماره 42 توبه ی من جزع و لعل و زلف و رخسارت شکست دی که بودم روزه دار امروز هستم بت پرست از ترانه ی عشق تو نور نبی موقوف گشت وز مغانه ی جام تو قندیلها بر هم شکست رمزهای لعل تو دست جوانمردان گشاد حلقه های زلف تو پای … ادامه

ای پر در گوش من ز چنگت

سنایی غزنوی – غزل شماره 41 ای پر در گوش من ز چنگت وی پر گل چشم من زرنگت هنگام سماع برتوان چید تنگ شکر از دهان تنگت چون چنگ به چنگ برنهادی آید ز هزار زهره ننگت چون شوخ نه ای بسان نرگس کی باده دهد چو باد رنگت هم صورت آهویی به دیده … ادامه

راه عشق از روی عقل از بهر آن بس مشکلست

سنایی غزنوی – غزل شماره 40 راه عشق از روی عقل از بهر آن بس مشکلست کان نه راه صورت و پایست کان راه دلست بر بساط عاشقی از روی اخلاص و یقین چون ببازی جان و تن مقصود آنگه حاصلست زینهار از روی غفلت این سخن بازی مدان زانکه سر درباختن در عشق اول … ادامه