ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات سنایی - صفحه 28 از 37 - ادبستان شعر پارسی

عشق آن معشوق خوش بر عقل و بر ادراک زد

سنایی غزنوی – غزل شماره 111 عشق آن معشوق خوش بر عقل و بر ادراک زد عشق بازی را بکرد و خاک بر افلاک زد بر جمال و چهره ی او عقلها را پیرهن نعره ی عشق از گریبان تا به دامن چاک زد حسن او خورشید و ماه و زهره بر فتراک بست لطف … ادامه

صحبت معشوق انتظار نیرزد

سنایی غزنوی – غزل شماره 110 صحبت معشوق انتظار نیرزد بوی گل و لاله زخم خار نیرزد وصل نخواهم که هجر قاعده ی اوست خوردن می محنت خمار نیرزد ز آن سوی دریای عشق گر همه سودست آنهمه نسود آفت گذار نیرزد این دو سه روز غم وصال و فراقت اینهمه آشوب کار و بار … ادامه

ای کم شده وفای تو این نیز بگذرد

سنایی غزنوی – غزل شماره 109 ای کم شده وفای تو این نیز بگذرد و افزون شده جفای تو این نیز بگذرد زین بیش نیک بود به من بنده رای تو گر بد شدست رای تو این نیز بگذرد گر هست بی گناه دل زار مستمند در محنت و بلای تو این نیز بگذرد وصل … ادامه

ناز را رویی بباید همچو ورد

سنایی غزنوی – غزل شماره 108 ناز را رویی بباید همچو ورد چون نداری گرد بدخویی مگرد یا بگستر فرش زیبایی و حسن یا بساط کبر و ناز اندر نورد نیکویی و لطف گو با تاج و کبر کعبتین و مهره گو با تخته نرد در سرت بادست و بر رو آب نیست پس میان … ادامه

روی خوبت نهان چه خواهی کرد

سنایی غزنوی – غزل شماره 107 روی خوبت نهان چه خواهی کرد شورش عاشقان چه خواهی کرد مشک زلفی و نرگسین چشمی تا بدان نرگسان چه خواهی کرد خونم از دیدگان بپالودی رنج این دیدگان چه خواهی کرد هر زمان با تو یار اندیشم تا تو اندر جهان چه خواهی کرد نقش آب روان مباش … ادامه

سوال کرد دل من که دوست با تو چه کرد

سنایی غزنوی – غزل شماره 106 سوال کرد دل من که دوست با تو چه کرد چرات بینم با اشک سرخ و با رخ زرد دراز قصه نگویم حدیث جمله کنم هر آنچه گفت نکرد و هر آنچه کشت نخورد جفا نمود و نبخشود و دل ربود و نداد وفا بگفت و نکرد و جفا … ادامه

عاشقی تا در دل ما راه کرد

سنایی غزنوی – غزل شماره 105 عاشقی تا در دل ما راه کرد اغلب انفاس ما را آه کرد بود هر باری دلم عاشق به طوع برد و زیر پای عشق اکراه کرد عیش چون نوش مرا چون زهر کرد صبر چون کوه مرا چون کاه کرد باز در شهر مسلمانان مغی کرد ما را … ادامه

زلف پر تابت مرا در تاب کرد

سنایی غزنوی – غزل شماره 104 زلف پر تابت مرا در تاب کرد چشم پر خوابت مرا بی خواب کرد با تن من کرد نور عارضت آنکه با تار قصب مهتاب کرد عنبرین زلف چو چوگان خم گرفت تا دلم چو گوی در طبطاب کرد وان لب عناب گونت طعنه کرد تا سرشگم سرخ چون … ادامه

منم که دل نکنم ساعتی ز مهر تو سرد

سنایی غزنوی – غزل شماره 103 منم که دل نکنم ساعتی ز مهر تو سرد ز یاد تو نبوم فرد اگر بوم ز تو فرد اگر زمانه ندارد تو را مساعد من زمانه را و تو را کی توان مساعد کرد جز آنکه قبله کنم صورت خیال تو را همی گذارم با آب چشم و … ادامه

تا لب تو آنچه بهتر آن برد

سنایی غزنوی – غزل شماره 102 تا لب تو آنچه بهتر آن برد کس ندانم کز لب تو جان برد دل خرد لعل تو و ارزان خرد جان برد جزع تو و آسان برد کیست آن کو پیش تو سجده نبرد بنده باری از بن دندان برد زلف تو چوگان به دست آمد پدید صبر … ادامه

آنی که چو تو گردش ایام ندارد

سنایی غزنوی – غزل شماره 101 آنی که چو تو گردش ایام ندارد سلطان چو تو معشوق دلارام ندارد چون دانه ی یاقوت تو گل دانه ندارد چون دام بناگوش توبه دام ندارد بادی نبرد در همه آفاق که از ما سوی لب تو نامه و پیغام ندارد دادی ندهد عشق تو ما را که … ادامه

نور رخ تو قمر ندارد

سنایی غزنوی – غزل شماره 100 نور رخ تو قمر ندارد شیرینی تو شکر ندارد خوش باد عشق خوبرویی کز خوبی او خبر ندارد دارنده ی شرق و غرب سلطان والله که چو تو دگر ندارد رضوان بهشت حق یقینم چون تو به سزا پسر ندارد خوبی که بدو رسید بتوان باغی باشد که در … ادامه