ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات سنایی - صفحه 18 از 37 - ادبستان شعر پارسی

دستی که به عهد دوست دادیم

سنایی غزنوی – غزل شماره 231 دستی که به عهد دوست دادیم از بند نفاق برگشادیم زان زهد تکلفی برستیم در دام تعلق اوفتادیم از پیش سجاده برگرفتیم طاعات ز سر فرو نهادیم وز دست ریا فرو نشستیم در پیش هوا بایستادیم تن را به عبادت آزمودیم دل را به امید عشوه دادیم اندوه به … ادامه

تا من به تو ای بت اقتدی کردم

سنایی غزنوی – غزل شماره 230 تا من به تو ای بت اقتدی کردم بر خویش به بی دلی ندی کردم از بهر دو چشم پر ز سحر تو دین و دل خویش را فدی کردم آن وقت بیا که من ز مستوری در شهر ز خویش زاهدی کردم همچون تو شدم مغ از دل … ادامه

دگر بار ای مسلمانان به قلاشی درافتادم

سنایی غزنوی – غزل شماره 229 دگر بار ای مسلمانان به قلاشی درافتادم به دست عشق رخت دل به میخانه فرستادم چو در دست صلاح و خیر جز بادی نمی دیدم همه خیر و صلاح خود به باد عشق در دادم کجا اصلی بود کاری که من سازم به قرایی که از رندی و قلاشی … ادامه

از همت عشق بافتوحم

سنایی غزنوی – غزل شماره 228 از همت عشق بافتوحم پا بسته ی عشق بلفتوحم بربود ز بوی زلف عقلم بفزود ز آب روی روحم از موی سیاه اوست شامم وز روی نکوی او صبوحم یک بوسه ازو بیافتم بس آن بود ز عشق او فتوحم زان بوسه ی همچو آب حیوان اکنون نه سناییم … ادامه

تا بر آن روی چو ماه آموختم

سنایی غزنوی – غزل شماره 227 تا بر آن روی چو ماه آموختم عالمی بر خویشتن بفروختم پاره کرده پرده ی صبر و صلاح دیده ی عقل و بصر بردوختم رایت عشق از فلک بفراختم تا چراغ وصل را فروختم با بت آتش رخ اندر ساختم خرمن طاعت به آتش سوختم اسب در میدان وصلش … ادامه

بسته ی یار قلندر مانده ام

سنایی غزنوی – غزل شماره 226 بسته ی یار قلندر مانده ام زان دو چشمش مست و کافر مانده ام تا همه رویست یارم همچو گل من همه دیده چو عبهر مانده ام بر دم مار آمدم ناگاه پای زان چو کژدم دست بر سر مانده ام در هوای عشق و بند زلف او هم … ادامه

صنما تا بزیم بنده ی دیدار توام

سنایی غزنوی – غزل شماره 225 صنما تا بزیم بنده ی دیدار توام به تن و جان و دل دیده خریدار توام تو مه و سال کمر بسته به آزار منی من شب و روز جگر خسته ز آزار توام گر چه از جور تو سیر آمده ام تا بزیم بکشم جور تو زیرا که … ادامه

برندارم دل ز مهرت دلبرا تا زنده ام

سنایی غزنوی – غزل شماره 224 برندارم دل ز مهرت دلبرا تا زنده ام ور چه آزادم تو را تا زنده ام من بنده ام مهر تو با جان من پیوسته گشت اندر ازل نیست روی رستگاری زو مرا تا زنده ام از هوای هر که جز تو جان و دل بزدوده ام وز وفای … ادامه

دلبرا تا نامه ی عزل از وصالت خوانده ام

سنایی غزنوی – غزل شماره 223 دلبرا تا نامه ی عزل از وصالت خوانده ام ای بسا خون دلا کز دیده بر رخ رانده ام بر نشان هرگز ندیدم بر دل بی رحم تو گر چه هر تیری که اندر جعبه بد بفشانده ام ظن مبر جانا که من برگشته ام از عاشقی یا دل … ادامه

بس که من دل را به دام عشق خوبان بسته ام

سنایی غزنوی – غزل شماره 222 بس که من دل را به دام عشق خوبان بسته ام وز نشاط عشق خوبان توبه ها بشکسته ام خسته او را که او از غمزه تیر انداخته ست من دل و جان را به تیر غمزه ی او خسته ام هر کجا شوریده ای را دیده ام چون … ادامه

هر شب نماز شام بود شادیم تمام

سنایی غزنوی – غزل شماره 221 هر شب نماز شام بود شادیم تمام کاید رسول دوست هلا نزد ما خرام خورشید هر کسی که شب آید فرو رود خورشید ما برآید هر شب نماز شام روز فراق رفت و برآمد شب وصال ای روز منقطع شو و ای شب علی الدوام ای دوست تا تو … ادامه

ای ساقی خیز و پر کن آن جام

سنایی غزنوی – غزل شماره 220 ای ساقی خیز و پر کن آن جام کافتاده دلم ز عشق در دام تا جام کنم ز دیده خالی وز خون دو دیده پر کنم جام ایام چو ما بسی فرو برد تا کی بندیم دل در ایام خیزیم و رویم از پس یار گیریم دو زلف آن … ادامه