ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات سنایی - صفحه 17 از 37 - ادبستان شعر پارسی

ای یار سر مهر و مراعات تو دارم

سنایی غزنوی – غزل شماره 243 ای یار سر مهر و مراعات تو دارم ای دولت دل خدمت و طاعات تو دارم طاعات و مراعات تو را فرض شناسم جان و دل و دین وقف مراعات تو دارم حاجات تو گر هست به جان و دل و دینم جان و دل و دین از پی … ادامه

به دردم به دردم که اندیشه دارم

سنایی غزنوی – غزل شماره 242 به دردم به دردم که اندیشه دارم کز آن یاسمین بر تهی شد کنارم به وقتی که دولت بپیوست با من بپیوست هجرش به غم روزگارم که داند که حالم چگونست بی تو که داند که شبها همی چون گذارم خیالش ربودست خواب از دو چشم گرفتنش باید همی … ادامه

تا به رخسار تو نگه کردم

سنایی غزنوی – غزل شماره 241 تا به رخسار تو نگه کردم عیش بر خویشتن تبه کردم تا ره کوی تو بدانستم بر رخ از خون دیده ره کردم تا سر زلف تو ربود دلم روز چون زلف تو سیه کردم دست بر دل هزار بار زدم خاک بر سرّ هزار ره کردم کردگارت ز … ادامه

تو را دل دادم ای دلبر شبت خوش باد من رفتم

سنایی غزنوی – غزل شماره 240 تو را دل دادم ای دلبر شبت خوش باد من رفتم تو دانی با دل غمخور شبت خوش باد من رفتم اگر وصلت بگشت از من روا دارم روا دارم گرفتم هجرت اندر بر شبت خوش باد من رفتم ببردی نور روز و شب بدان زلف و رخ زیبا … ادامه

من نصیب خویش دوش از عمر خود برداشتم

سنایی غزنوی – غزل شماره 239 من نصیب خویش دوش از عمر خود برداشتم کز سمن بالین و از شمشاد بستر داشتم داشتم در بر نگاری را که از دیدار او پایه ی تخت خود از خورشید برتر داشتم نرگس و شمشاد و سوسن مشک و سیم و ماه و گل تا به هنگام سحر … ادامه

الا ای ساقی دلبر مدار از می تهی دستم

سنایی غزنوی – غزل شماره 238 الا ای ساقی دلبر مدار از می تهی دستم که من دل را دگرباره به دام عشق بربستم مرا فصل بهار نو به روی آورد کار نو دلم بربود یار نو بشد کار من از دستم اگر چه دل به نادانی به او دادم به آسانی ندارم زآن پشیمانی … ادامه

گفتم از عشقش مگر بگریختم

سنایی غزنوی – غزل شماره 237 گفتم از عشقش مگر بگریختم خود به دام آمد کنون آویختم گفتم از دل شور بنشانم مگر شور ننشاندم که شور انگیختم بند من در عشق آن بت سخت بود سخت تر شد بند تا بگسیختم عاشقان بر سر اگر ریزند خاک من به جای خاک آتش ریختم بر … ادامه

خیز تا در صف عقل و عافیت جولان کنیم

سنایی غزنوی – غزل شماره 236 خیز تا در صف عقل و عافیت جولان کنیم نفس کلی را بدل بر نقش شادروان کنیم دشنه ی تحقیق برداریم ابراهیم وار گوسفند نفس شهوانی بدو قربان کنیم گر برآرد سر چو فرعون اندرین ره شهوتی ما بر او از عقل سد موسی عمران کنیم در دل ار … ادامه

پسرا خیز تا صبوح کنیم

سنایی غزنوی – غزل شماره 235 پسرا خیز تا صبوح کنیم راح را همنشین روح کنیم مفلسانیم یک زمان بگذار از شرابی دو تا فتوح کنیم باده نوشیم بی ریا از آنک با ریا توبه ی نصوح کنیم حال با شعر فرخی آریم رقص بر شعر بلفتوح کنیم ور بود زحمتی ز ناجنسی به نیازی … ادامه

خیز تا بر یاد عشق خوبرویان می زنیم

سنایی غزنوی – غزل شماره 234 خیز تا بر یاد عشق خوبرویان می زنیم پس ز راه دیده باغ دوستی را پی زنیم از نوای ناله ی نی گوشها را پر کنیم وز فروغ آتش می چهره ها را خوی زنیم چون درین مجلس به یاد نی برآید کارها ما زمانی بیت خوانیم و زمانی … ادامه

خیز تا ما یک قدم بر فرق این عالم زنیم

سنایی غزنوی – غزل شماره 233 خیز تا ما یک قدم بر فرق این عالم زنیم وین تن مجروح را از مفلسی مرهم زنیم تیغ هجران از کف اخلاص بر حکم یقین در گذار مهره ی اصل بنی آدم زنیم جمله اسباب هوا را برکشیم از تن سلب پس تبرا را برو پوشیم و کف … ادامه

ما عاشق همت بلندیم

سنایی غزنوی – غزل شماره 232 ما عاشق همت بلندیم دل در خود و در جهان چه بندیم آن به که یکی قلندری وار می گیریم ار چه دانشمندیم از بهر پسر به سر بیاییم وز بهر جگر جگر برندیم ار هیچ شکار حاجت آید خود را به دو دست ما کمندیم با یک دو … ادامه