بادی که بیاوری به ما جان چو نفس
سنایی غزنوی – رباعی شماره 216 بادی که بیاوری به ما جان چو نفس ناری که دلم همی بسوزی به هوس آبی که به تو زنده توان بودن و بس خاکی که به توست بازگشت همه کس
سنایی غزنوی – رباعی شماره 216 بادی که بیاوری به ما جان چو نفس ناری که دلم همی بسوزی به هوس آبی که به تو زنده توان بودن و بس خاکی که به توست بازگشت همه کس
سنایی غزنوی – رباعی شماره 215 شمعی که چو پروانه بود نزد تو کس نتوان چو چراغ پیش تو داد نفس با مشعله ی عشق تو با دست عسس قندیل شب وصال تو زلف تو بس
سنایی غزنوی – رباعی شماره 214 اندر طلبت هزار دل کرد هوس با عشق تو صد هزار جان باخت نفس لیکن چو همی می نگرم از همه کس با نام تو پیوست جمال همه کس
سنایی غزنوی – رباعی شماره 213 ای من به تو زنده همچو مردم به نفس در کار تو کرده دین و دنیا به هوس گرمت بینم چو بنگرم با همه کس سردی همه از برای من داری و بس
سنایی غزنوی – رباعی شماره 212 ای چون هستی برده دل من به هوس چون نیستیم غم فراق تو نه بس گر چون هستی به دستت آرم زین پس پنهان کنمت چو نیستی از همه کس
سنایی غزنوی – رباعی شماره 211 خواندیم گرسنه ما ز دل یار هوس سیر از چو تویی بگو که یا رد شد پس تو نعمت هر دو عالمی به نزد همه کس قدر چو تویی گرسنه ای داند و بس
سنایی غزنوی – رباعی شماره 210 ای دیده ز هر طرف که برخیزد خس طرفه ست که جز در تو نیاویزد خس هش دار که تا با تو کم آمیزد خس زیرا همه آب دیده ها ریزد خس
سنایی غزنوی – رباعی شماره 209 درد دلم از طبیب بیهوده مپرس رنج تنم از حریف آسوده مپرس نالوده ی پاک را از آلوده مپرس در بوده همی نگر ز نابوده مپرس
سنایی غزنوی – رباعی شماره 208 ای در سر زلف تو صبا عنبر بیز وی نرگس شهلای تو بس شورانگیز هر قطره که می چکد ز خون دل من در جام وفای توست کژدار و مریز
سنایی غزنوی – رباعی شماره 207 بر چرخ نهاده پای بستیم هنوز قارون شدگان تنگدستیم هنوز صوفی شده ی باده ی صافیم هنوز دوری در ده که نیم مستیم هنوز
سنایی غزنوی – رباعی شماره 206 آسیمه سران بی نواییم هنوز با شهوتها و با هواییم هنوز زین هر دو پی هم بگراییم هنوز از دوست بدین سبب جداییم هنوز
سنایی غزنوی – رباعی شماره 205 ای گلبن نابسوده او باش هنوز وی رنگ تو نامیخته نقاش هنوز بوی تو نکردست صبا فاش هنوز تا بر تو وزد باد صبا باش هنوز