سنایی غزنوی – رباعی شماره 212
ای چون هستی برده دل من به هوس
چون نیستیم غم فراق تو نه بس
گر چون هستی به دستت آرم زین پس
پنهان کنمت چو نیستی از همه کس
ای چون هستی برده دل من به هوس
نویسندگان :
امین پیرانی - حامد پیری
نوشته های مرتبط