سعدی-گلستان-باب اول در سیرت پادشاهان حکایت 29 یکی از وزرا پیش ذوالنّون مصری رفت و همت خواست که روز و شب به خدمت سلطان مشغولم و به خیرش امیدوار و از عقوبتش ترسان . ذوالنّون بگریست و گفت : اگر من خدای را عزّوجلّ چنین پرستیدمی که تو سلطان را ، از جمله صدیقان … ادامه
سعدی-گلستان-باب اول در سیرت پادشاهان حکایت 28 درویشی مجرّد به گوشه ای نشسته بود . پادشاهی برو بگذشت . درویش از آنجا که فراغِ ملکِ قناعت است سر بر نیاورد و التفات نکرد . سلطان از آنجا که سطوت سلطنت است برنجید و گفت : این طایفه ی خرقه پوشان امثال حیوان اند و … ادامه
سعدی-گلستان-باب اول در سیرت پادشاهان حکایت 27 یکی در صنعت کُشتی گرفتن سر آمده بود . سیصد و شصت بند فاخر بدانستی و هر روز به نوعی از آن کشتی گرفتی ، مگر گوشه ی خاطرش با جمال یکی از شاگردان میلی داشت سیصد و پنجاه و نه بندش درآموخت مگر یک بند که … ادامه
سعدی-گلستان-باب اول در سیرت پادشاهان حکایت 26 ظالمی را حکایت کنند که هیزم درویشان خریدی به حیف و توانگران را دادی به طرح . صاحبدلی برو گذر کرد و گفت : ماری تو ، که هر که را ببینی بزنی یا بوم که هر جا نشینی بکنی زورت ار پیش می‌رود با ما با … ادامه
سعدی-گلستان-باب اول در سیرت پادشاهان حکایت 25 یکی از ملوک عرب شنیدم که متعلقان را همی‌گفت : مرسومِ فلان را چندان که هست مضاعف کنید که ملازم درگاه است و مترصّد فرمان و دیگر خدمتکاران به لهو و لعب مشغول اند و در ادای خدمت مُتهاون . صاحبدلی بشنید و فریاد و خروش از … ادامه
سعدی-گلستان-باب اول در سیرت پادشاهان حکایت 24 ملک زوزن را خواجه ای بود کریم النفس ، نیک محضر ، که همگنان را در مواجهه خدمت کردی و در غیبت نکویی گفتی . اتفاقاً از او حرکتی در نظر سلطان ناپسند آمد ، مصادره فرمود و عقوبت کرد و سرهنگان ملک به سوابق نعمت او … ادامه
سعدی-گلستان-باب اول در سیرت پادشاهان حکایت 23 یکی از بندگان عمرولیث گریخته بود . کسان در عقبش برفتند و باز آوردند . وزیر را با وی غرضی بود و اشارت به کشتن فرمود تا دگر بندگان چنین فعل روا ندارند . بنده پیش عمرو سر بر زمین نهاد و گفت : هر چه رود … ادامه
سعدی-گلستان-باب اول در سیرت پادشاهان حکایت 22 یکی را از ملوک ، مرضی هایل بود که اِعادت ذکر آن ناکردن اَولی . طایفه ی حکمای یونان متفق شدند که مرین درد را دوایی نیست مگر زهره ی آدمی به چندین صفت موصوف . بفرمود طلب کردن .دهقان پسری یافتند بر آن صورت که حکیمان … ادامه
سعدی-گلستان-باب اول در سیرت پادشاهان حکایت 21 مردم آزاری را حکایت کنند که سنگی بر سر صالحی زد . درویش را مجال انتقام نبود . سنگ را نگاه همی‌داشت تا زمانی که ملک را بر آن لشکری خشم آمد و در چاه کرد . درویش اندر آمد و سنگ در سرش کوفت . گفتا … ادامه
سعدی-گلستان-باب اول در سیرت پادشاهان حکایت 20 غافلی را شنیدم که خانه ی رعیت خراب کردی تا خزانه ی سلطان آباد کند ، بی خبر از قول حکیمان که گفته‌اند : هر که خدای را عزّوجلّ بیازارد تا دل خلقی به دست آرد ، خداوند تعالی همان خلق را برو گمارد تا دمار از … ادامه
سعدی-گلستان-باب اول در سیرت پادشاهان حکایت 19 آورده‌اند که نوشین روان عادل را در شکارگاهی صید کباب کردند و نمک نبود . غلامی به روستا رفت تا نمک آرد . نوشیروان گفت : نمک به قیمت بستان تا رسمی نشود و ده خراب نگردد . گفتند از این قدر چه خلل آید ؟ گفت … ادامه
سعدی-گلستان-باب اول در سیرت پادشاهان حکایت 18 ملک زاده ای گنج فراوان از پدر میراث یافت . دست کرم برگشاد و دادِ سخاوت بداد و نعمت بی دریغ بر سپاه و رعیت بریخت . نیاساید مشام از طبله ی عود بر آتش نه که چون عنبر ببوید بزرگی بایدت بخشندگی کن که دانه تا … ادامه
