رودکی قصاید و قطعات – شماره 43 اگر چه عذر بسی بود روزگار نبود چنان که بود به ناچار خویشتن بخشود خدای را بستودم ، که کردگار منست زبانم از غزل و مدح بندگانش نسود همه به تنبل و بندست بازگشتن او شرنگ نوش آمیغست و روی زراندود بنفشه‌های طری خیل خیل بر سر … ادامه
رودکی قصاید و قطعات – شماره 42 تا کی گویی که : اهل گیتی در هستی و نیستی لئیمند ؟ چون تو طمع از جهان بریدی دانی که : همه جهان کریمند
رودکی قصاید و قطعات – شماره 41 مرا تو راحت جانی ، معاینه ، نه خبر کرا معاینه آید خبر چه سود کند ؟ سپر به پیش کشیدم خدنگ قهر ترا چو تیر بر جگر آید سپر چه سود کند ؟
رودکی قصاید و قطعات – شماره 40 مهتران جهان همه مردند مرگ را سر همه فرو کردند زیر خاک اندرون شدند آنان که همه کوشک‌ها برآوردند از هزاران هزار نعمت و ناز نه به آخر به جز کفن بردند ؟ بود از نعمت آن چه پوشیدند و آن چه دادند و آن چه را … ادامه
رودکی قصاید و قطعات – شماره 39 صرصر هجر تو ، ای سرو بلند ریشه ی عمر من از بیخ بکند پس چرا بسته ی اویم همه عمر ؟ اگر آن زلف دوتا نیست کمند به یکی جان نتوان کرد سوال : کز لب لعل تو یک بوس به چند ؟ بفگند آتش اندر … ادامه
رودکی قصاید و قطعات – شماره 38 نیز ابا نیکوان نمایدت جنگ فند لشکر فریادنی ، خواسته نی سودمند قند جداکن از وی ، دور شو از زهر دند هر چه به آخر بهست جان ترا آن پسند
رودکی قصاید و قطعات – شماره 37 جز آن که مستی عشقست هیچ مستی نیست همین بلات بسست ، ای بهر بلا خرسند خیال رزم تو گر در دل عدو گردد ز بیم تیغ تو بندش جدا شود از بند ز عدل تست به هم باز و صعوه را پرواز ز حکم تست شب … ادامه
رودکی قصاید و قطعات – شماره 36 دیر زیاد ! آن بزرگوار خداوند جان گرامی به جانش اندر پیوند دایم بر جان او بلرزم ، زیراک مادر آزادگان کم آرد فرزند از ملکان کس چنو نبود جوانی راد و سخندان و شیرمرد و خردمند کس نشناسد همی که : کوشش او چون ؟ خلق … ادامه
رودکی قصاید و قطعات – شماره 35 ملکا ، جشن مهرگان آمد جشن شاهان و خسروان آمد خز به جای ملحم و خرگاه بدل باغ و بوستان آمد مورد به جای سوسن آمد باز می به جای ارغوان آمد تو جوانمرد و دولت تو جوان می به بخت تو نوجوان آمد گل دگر ره … ادامه
رودکی قصاید و قطعات – شماره 34 فرشته را ز حلاوت دهان پر آب شود چو از حرارت می دلبرم لبان لیسد روان ز دیده ی افلاکیان شود جیحون نصال تیرت اگر قبضه ی کمان لیسد به خاک خفته ی تیغ تو از حلاوت زخم زبان برآورد و زخم را دهان لیسد
رودکی قصاید و قطعات – شماره 33 زلف ترا جیم که کرد ؟ آن که او خال ترا نقطه ی آن جیم کرد وآن دهن تنگ تو گویی کسی دانگکی نار به دو نیم کرد
رودکی قصاید و قطعات – شماره 32 در مرثیت ابوالحسن مرادی مرد مرادی ، نه همانا که مرد مرگ چنان خواجه نه کاریست خرد جان گرامی به پدر باز داد کالبد تیره به مادر سپرد آن ملک با ملکی رفت باز زنده کنون شد که تو گویی : بمرد کاه نبد او ، که … ادامه
