ابیات پراکنده رودکی

رودکی ابیات پراکنده شماره 69   تازیان دوان همی آید همچو اندر فسیله اسب نهاز  

رودکی ابیات پراکنده شماره 68   در عمل تا دیر بازی و درازی ممکنست چون عمل بادا ترا عمر دراز و دیر باز  

رودکی ابیات پراکنده شماره 67   به حق آن خم زلف ، بسان منقار باز به حق آن روی خوب، کز گرفتی براز  

رودکی ابیات پراکنده شماره 66   چون لطیف آید به گاه نوبهار بانگ رود و بانگ کبک و بانگ تز  

رودکی ابیات پراکنده شماره 65   علم ابر و تندر بود کوس او کمان آدنیده شود ژاله تیر  

رودکی ابیات پراکنده شماره 64   فاخته بر سرو شاهرود بر آورد زخمه فرو هشت زندواف به طنبور  

رودکی ابیات پراکنده شماره 63   چنان بار برآورد به خویشتن که من گویم: خوردست سوسمار  

رودکی ابیات پراکنده شماره 62   گزیده چهار توست، بدو در جهانهان همارا به آخشیج، همارا به کارزار  

رودکی ابیات پراکنده شماره 61   تا زنده‌ام مرا نیست جز مدح تو دگر کار کشت و درودم اینست، خرمن همین و شد کار  

رودکی ابیات پراکنده شماره 60   مدخلان را رکاب زرآگین پای آزادگان نیابد سر  

رودکی ابیات پراکنده شماره 59   اگر من زونجت نخوردم گهی تو اکنون بیا و زونجم بخور  

رودکی ابیات پراکنده شماره 58   با درفش کاویان و طاقدیس زر مشت افشار و شاهانه کمر