ز آزردن جان خسته جانی بگذر
آذر بیگدلی – رباعی شماره 89 ز آزردن جان خسته جانی بگذر از قتل من پیر، جوانی بگذر شکرانه ی بازوی توانا، صیاد از کشتن صید ناتوانی بگذر
آذر بیگدلی – رباعی شماره 89 ز آزردن جان خسته جانی بگذر از قتل من پیر، جوانی بگذر شکرانه ی بازوی توانا، صیاد از کشتن صید ناتوانی بگذر
آذر بیگدلی – رباعی شماره 88 ای رفته سوی خلد، ز دامان پدر وی داده به چنگ غم گریبان پدر با اینهمه مهربانی آخر دیدی با جان پدر چه کردی ای جان پدر؟
آذر بیگدلی – رباعی شماره 87 پیمانه ی ما پر از شراب اولیتر این کشتی نوح است، در آب اولیتر زین هستی و نیستی، به مستی رستم در دیر خراب هم، خراب اولیتر
آذر بیگدلی – رباعی شماره 86 میخانه، ز کارگاه مانی خوشتر مینای می، از برد یمانی خوشتر این آب، ز آتش جوانی خوشتر این آتش، از آب زندگانی خوشتر
آذر بیگدلی – رباعی شماره 85 با گل میگفت بلبلی زار و نزار کآمد به چمن بهار و دل تنگ مدار گل گفت: چو من به باد رفتم، تو به خاک آید به چمن خواه خزان، خواه بهار
آذر بیگدلی – رباعی شماره 84 سلخ شعبان، می ام بدریوزه رسید از پیر مغان روزی هر روزه رسید میگفت لبم، چون به لب کوزه رسید روزی گذران خوش، که مه روزه رسید
آذر بیگدلی – رباعی شماره 83 دردی که به پای جبههسای تو رسید حاشا نه به پاداش جفای تو رسید گویا به غلط رسید پای تو به چشم وین درد ز چشم من به پای تو رسید
آذر بیگدلی – رباعی شماره 82 تا در غم جانان، به لبلم جان نرسید آن درد که داشتم، به درمان نرسید دردا که رسید با هزاران حسرت جان بر لب و لب بر لب جانان نرسید
آذر بیگدلی – رباعی شماره 81 برف آمده و بیخته کافور به بید یا گشته شکوفه از سر شاخ پدید؟ یا دیده ی یعقوب زمین را کرده نادیدن روی یوسف مهر سفید
آذر بیگدلی – رباعی شماره 80 زآن کوی، جواب نامه ی ما ناید گفتم که به صبر آید، اما ناید هر کس که فرستمش من آنجا، ماند وآنکس که فرستیش تو اینجا، ناید
آذر بیگدلی – رباعی شماره 79 ای فوج طبیب را به دوزخ قائد خواهی شودت قیمت مسهل عائد زر نیست،ولی هر آنچه مسهل خوردم واپس دهم اکنون مع شیء زائد
آذر بیگدلی – رباعی شماره 78 پیکی که ز کوی یار ما میآید جانبخشتر از باد صبا میآید حرفش چو به گوشم آشنا میآید گیرم که نگوید از کجا میآید