جویم هر روز شب، که کاهد این سوز
آذر بیگدلی – رباعی شماره 101 جویم هر روز شب، که کاهد این سوز گویم هر شب که: روز گردد فیروز از عمر، چهل سال گذشته است و هنوز روز از پی شب گردم و شب از پی روز
آذر بیگدلی – رباعی شماره 101 جویم هر روز شب، که کاهد این سوز گویم هر شب که: روز گردد فیروز از عمر، چهل سال گذشته است و هنوز روز از پی شب گردم و شب از پی روز
آذر بیگدلی – رباعی شماره 100 در کنج خرابه بر حصیری دو سه گز با دخترکی گرم تر از دختر رز هان می میخور، ورنه دل خود میخور هن لب میمز، ورنه لب خود میگز
آذر بیگدلی – رباعی شماره 99 هر مرغ که نامه ی من از تیهو و باز آرد سوی تو، ناید از آن کوی تو باز راه عجبی فتاده ما را به میان کز یک طرف است بسته، از یک سو باز
آذر بیگدلی – رباعی شماره 98 شب بی تو چو باشم، سحرم ناید باز ور با تو نشینم، رسدم صبح فراز در حیرتم از کار شب خود، کآن شب چون با تو بود کوته و چون بی تو دراز؟
آذر بیگدلی – رباعی شماره 97 از غالیه خاک این چمن بیخته گیر ز آبش، به گلاب و مشک آمیخته گیر صد گونه گل مرادش از هر گلبن سر برزده و شکفته و ریخته گیر
آذر بیگدلی – رباعی شماره 96 زآن در چو روم، عاشق زاری کم گیر از صید گه خویش، شکاری کم گیر از رفتن چون منی، مرنجان خاطر از گوشه ی آستان، غباری کم گیر
آذر بیگدلی – رباعی شماره 95 ای جود تو از ابر برآورده نفیر هست از کرمت روی کریمان چو زریر نگرفتم اگر زر از تو، عذرم بپذیر هرکس به تو گفت ده، به من گفت مگیر
آذر بیگدلی – رباعی شماره 94 چل سال، به راه عاشقی کردم سیر گفتم: شودم عاقبت کار به خیر اکنون که به این روز فتادم، نالم از چشم خوش تو، یا ز چشم بد غیر؟
آذر بیگدلی – رباعی شماره 93 آذر! آن شوخ را در اندیشه نگر دلباخته دلبر جفاپیشه نگر آن رخ که چو لاله بود، چون خیری بین آن دل که چو سنگ بود، چون شیشه نگر
آذر بیگدلی – رباعی شماره 92 آذر! دو جهان به درگهش بنده نگر ز آن غمزه و خنده، کشته و زنده نگر صد زنده ازو کشته شود، غمزه ببین صد کشته ازو زنده شود، خنده نگر
این پرده که نقش چین خجل کرده نگر آذر بیگدلی – رباعی شماره 91 این پرده که نقش چین خجل کرده نگر زیبش ز بتان ناز پرورده نگر خاموش، ازین بزم خوش آوازان بین بی پرده پری رخان درین پرده نگر نوشته شد در سایت ادبستان شعر پارسی
آذر بیگدلی – رباعی شماره 90 امشب دارم به جان ز تن سوز دگر و امروز به دل ناوک دلدوز دگر ای وای اگر به من ز هجران گذرد چون امشب و امروز، شب و روز دگر