ای اهل وطن! آرزوی روی شما
آذر بیگدلی – رباعی شماره 5 ای اهل وطن! آرزوی روی شما داریم و نداریم گذر سوی شما ما خود پی کار خود گرفتیم، ولی مسکین دل ما که ماند در کوی شما
آذر بیگدلی – رباعی شماره 5 ای اهل وطن! آرزوی روی شما داریم و نداریم گذر سوی شما ما خود پی کار خود گرفتیم، ولی مسکین دل ما که ماند در کوی شما
آذر بیگدلی – رباعی شماره 4 امروز چو عارت آید از صحبت ما وز ننگ نباشدت سر الفت ما فردا چو نشینی به سر تربت ما شکرانه ی آن یاد کن از حسرت ما
آذر بیگدلی – رباعی شماره 3 طوفان، سروسر کرده ی اصحاب وفا از بس که ز گردش فلک دید جفا آسود چو در خاک نجف، آذر گفت: “طوفان دُر دریای نجف شد ز صفا” (1190 ه.ق)
آذر بیگدلی – رباعی شماره 2 آن مرغ، که ناله همنفس بود او را در کنج قفس، باغ هوس بود او را شد نغمه سرای طرف باغ، اما کو؟ آن ناله، که در کنج قفس بود او را؟
آذر بیگدلی – رباعی شماره 1 تا دیدمت ای شمع شب افروز، مرا سوزی است که جان سوزد، از آن سوز مرا یک روز چرا نمی نشینی با من؟ آخر ننشاندی تو به این روز مرا؟