امشب که ز وصلم به طرب میگذرد
آذر بیگدلی – رباعی شماره 53 امشب که ز وصلم به طرب میگذرد از غصه به من شبی عجب میگذرد گر دم نزنم، فغان که غم میکشدم ور شکوه کنم، آه که شب میگذرد
آذر بیگدلی – رباعی شماره 53 امشب که ز وصلم به طرب میگذرد از غصه به من شبی عجب میگذرد گر دم نزنم، فغان که غم میکشدم ور شکوه کنم، آه که شب میگذرد
آذر بیگدلی – رباعی شماره 52 جان رفت و دل از تو باز دردی دارد اشک سرخی و رنگ زردی دارد غافل منشین، که خاک غم پرور من هر چند به باد رفته، گردی دارد
آذر بیگدلی – رباعی شماره 51 دیدم گلکی به صد دهان میخندد گفتم: به طراوت چمن میخندد گریان گریان، بلبلی از شاخ گلی گفتا: که نه، بر گریه ی من میخندد
آذر بیگدلی – رباعی شماره 50 آن کس که به چرخ، نقش اختر بندد و آن کس که به بحر، آب گوهر بندد نه بند ز دست دشمنت بگشاید نه بر رخ بنده ی تو، در بربندد
آذر بیگدلی – رباعی شماره 49 شاها بروادت به جهان داد زیاد عمرت ز همه جهانیان باد زیاد خصمت نبود، ور بود آن، زاد زیاد هر کس بودت دوست، به جان شاد زیاد
آذر بیگدلی – رباعی شماره 48 ایزد، همه عمر کامرانیت دهاد با خلق زمانه مهربانیت دهاد وز جام جم، آب زندگانیت دهاد اینها همه درخور جوانیت دهاد
آذر بیگدلی – رباعی شماره 47 در تن، نفسی جان غمین، بی تو مباد در باغ، شکفته یاسمین، بی تو مباد تو مشغول عمارت زیر زمین من میگویم: روی زمین، بی تو مباد
آذر بیگدلی – رباعی شماره 46 هجر تو نصیبم ای دل افروز مباد در جان من، این آتش جانسوز مباد آن روز که من پیش توام، شب نشود آن شب که تو در پیش منی، روز مباد
آذر بیگدلی – رباعی شماره 45 در عهد کریم خان، شه ملک قباد از سعی سلیم حاکم پاک نهاد تعمیر چو یافت باغ فین، آذر گفت: “آباد شده عمارت فین آباد” (1176 ه.ق)
آذر بیگدلی – رباعی شماره 44 گر از تو نهان، کس آید اندر کویت وز دور گهی نظر گشاید سویت بهتر که تمام عمر در پهلویت بنشیند و از بیم نبیند رویت
ای برده ز مهر تاب، ماه علمت آذر بیگدلی – رباعی شماره 43 ای برده ز مهر تاب، ماه علمت وی داده به خضر آب، خاک قدمت وی ساخته کان خراب، نقش درمت آن از تو کریمتر که داد این کرمت نوشته شد در سایت ادبستان شعر پارسی
آذر بیگدلی – رباعی شماره 42 ای خون دل پیر و جوان خورد دلت وی ز آهن و از سنگ گرو برده دلت زنهار، میازار دلم، میترسم گردد ز دل آزردنم، آزرده دلت