مولانا-غزل شماره 930 سپاس و شکر خدا را که بندها بگشاد میان به شکر چو بستیم بند ما بگشاد به جان رسید فلک از دعا و ناله ی من فلک دهان خود اندر ره دعا بگشاد ز بس که سینه ی ما سوخت در وفا جستن ز شرم ما عرق از صورت وفا بگشاد … ادامه
مولانا-غزل شماره 929 ز عشق آن رخ خوب تو ای اصول مراد هر آنکه توبه کند توبه‌اش قبول مباد هزار شکر و هزاران سپاس یزدان را که عشق تو به جهان پر و بال بازگشاد در آرزوی صباح جمال تو عمری جهان پیر همی‌خواند هر سحر اوراد برادری بنمودی شهنشهی کردی چه داد ماند … ادامه
مولانا-غزل شماره 928 هزار جان مقدس فدای روی تو باد که در جهان چو تو خوبی کسی ندید و نزاد هزار رحمت دیگر نثار آن عاشق که او به دام هوای چو تو شهی افتاد ز صورت تو حکایت کنند یا ز صفت که هر یکی ز یکی خوبتر زهی بنیاد دلم هزار گره … ادامه
مولانا-غزل شماره 927 به باغ بلبل از این پس حدیث ما گوید حدیث خوبی آن یار دلربا گوید چو باد در سر بید افتد و شود رقصان خدای داند کو با هوا چه‌ها گوید چنار فهم کند اندکی ز سوز چمن دو دست پهن برآرد خوش و دعا گوید بپرسم از گل کان حسن از … ادامه
مولانا-غزل شماره 926 حبیب کعبه ی جان ست اگر نمی‌دانید به هر طرف که بگردید رو بگردانید که جان وی است به عالم اگر شما جسمید که جان جمله ی جان‌هاست اگر شما جانید ندا برآمد امشب که جان کیست فدا بجست جان من از جا که نقد بستانید هزار نکته نبشتست عشق بر … ادامه
مولانا-غزل شماره 925 دو ماه پهلوی همدیگرند بر در عید مه مصور یار و مه منور عید چو هر دو سر به هم آورده‌اند در اسرار هزار وسوسه افکنده‌اند در سر عید ز موج بحر برقصند خلق همچو صدف ولیک همچو صدف بی‌خبر ز گوهر عید ز عید باقی این عید آمده‌ست رسول چو … ادامه
مولانا-غزل شماره 924 به روح‌های مقدس ز من سلام برید به عاشقان مقدم ز من پیام برید به روز وصل چو برقم شب فراق چو ابر از این دو حال مشوش بگو کدام برید خدای خصم شما گر به پیش آن خورشید ز ماه و شمع و ستاره و چراغ نام برید سیاه کاسه … ادامه
مولانا-غزل شماره 923 رسید ساقی جان ما خمار خواب آلود گرفت ساغر زرین سر سبو بگشود صلای باده ی جان و صلای رطل گران که می‌دهد به خماران به گاه زودازود زهی صباح مبارک زهی صبوح عزیز ز شاه جام شراب و ز ما رکوع و سجود شراب صافی و سلطان ندیم و دولت … ادامه
مولانا-غزل شماره 922 چو عشق را هوس بوسه و کنار بود که را قرار بود جان که را قرار بود شکارگاه بخندد چو شه شکار رود ولی چه گویی آن دم که شه شکار بود هزار ساغر می‌نشکند خمار مرا دلم چو مست چنان چشم پرخمار بود گهی که خاک شوم خاک ذره ذره … ادامه
مولانا-غزل شماره 921 سخن که خیزد از جان ز جان حجاب کند ز گوهر و لب دریا زبان حجاب کند بیان حکمت اگر چه شگرف مشعله ای ست ز آفتاب حقایق بیان حجاب کند جهان کف است و صفات خداست چون دریا ز صاف بحر کف این جهان حجاب کند همی‌شکاف تو کف را که … ادامه
مولانا-غزل شماره 920 کسی که عاشق آن رونق چمن باشد عجب مدار که در بیدلی چو من باشد حدیث صبر مگویید صبر را ره نیست در آن دلی که بدان یار ممتحن باشد چو عشق سلسله ی خویش را بجنباند جنون عقل فلاطون و بوالحسن باشد به جان عشق که جانی ز عشق جان … ادامه
مولانا-غزل شماره 919 ببرد خواب مرا عشق و عشق خواب برد که عشق جان و خرد را به نیم جو نخرد که عشق شیر سیاهست تشنه و خونخوار به غیر خون دل عاشقان همی‌نچرد به مهر بر تو بچفسد به سوی دام آرد چو درفتادی از آن پس ز دور می‌نگرد امیر دست درازست … ادامه
