مولانا-غزل شماره 618 چون جغد بود اصلش کی صورت باز آید چون سیر خورد مردم کی بوی پیاز آید چون افتد شیر نر از حمله ی حیز و غر وز زخمه ی کون خر کی بانگ نماز آید پای تو شده کوچک از تنگی پاپوچک پا برکش ای کوچک تا پهن و دراز آید بگشای … ادامه
مولانا-غزل شماره 617 چشم از پی آن باید تا چیز عجب بیند جان از پی آن باید تا عیش و طرب بیند سر از پی آن باید تا مست بتی باشد پا از پی آن باید کز یار تعب بیند عشق از پی آن باید تا سوی فلک پرد عقل از پی آن باید … ادامه
مولانا-غزل شماره 616 چونی و چه باشد چون تا قدر تو را داند جز پادشه بی چون قدر تو کجا داند عالم ز تو پرنور است ای دلبر دور از تو حق تو زمین داند یا چرخ سما داند این پرده ی نیلی را بادی ست که جنباند این باد هوایی نی بادی که … ادامه
مولانا-غزل شماره 615 خواب از پی آن آید تا عقل تو بستاند دیوانه کجا خسبد دیوانه چه شب داند نی روز بود نی شب در مذهب دیوانه آن چیز که او دارد او داند او داند از گردش گردون شد روز و شب این عالم دیوانه ی آنجا را گردون بنگرداند گر چشم سرش … ادامه
مولانا-غزل شماره 614 آن بنده ی آواره بازآمد و بازآمد چون شمع به پیش تو در سوز و گداز آمد چون عبهر و قند ای جان در روش بخند ای جان در را بمبند ای جان زیرا به نیاز آمد ور زانک ببندی در بر حکم تو بنهد سر بر بنده نیاز آمد شه … ادامه
مولانا-غزل شماره 613 ای خواجه ی بازرگان از مصر شکر آمد وان یوسف چون شکر ناگه ز سفر آمد روح آمد و راح آمد معجون نجاح آمد ور چیز دگر خواهی آن چیز دگر آمد آن میوه ی یعقوبی وان چشمه ی ایوبی از منظره پیدا شد هنگام نظر آمد خضر از کرم ایزد بر … ادامه
مولانا-غزل شماره 612 بگذشت مه روزه عید آمد و عید آمد بگذشت شب هجران معشوق پدید آمد آن صبح چو صادق شد عذرای تو وامق شد معشوق تو عاشق شد شیخ تو مرید آمد شد جنگ و نظر آمد شد زهر و شکر آمد شد سنگ و گهر آمد شد قفل و کلید آمد … ادامه
مولانا-غزل شماره 611 ای خفته شب تیره هنگام دعا آمد وی نفس جفاپیشه هنگام وفا آمد بنگر به سوی روزن بگشای در توبه پرداخته کن خانه هین نوبت ما آمد از جرم و جفاجویی چون دست نمی‌شویی بر روی بزن آبی میقات صلا آمد زین قبله به یاد آری چون رو به لحد آری … ادامه
مولانا-غزل شماره 610 نان پاره ز من بستان جان پاره نخواهد شد آواره ی عشق ما آواره نخواهد شد آن را که منم خرقه عریان نشود هرگز وان را که منم چاره بیچاره نخواهد شد آن را که منم منصب معزول کجا گردد آن خاره که شد گوهر او خاره نخواهد شد آن قبله … ادامه
مولانا-غزل شماره 609 در خانه ی غم بودن از همت دون باشد و اندر دل دون همت اسرار تو چون باشد بر هر چه همی‌لرزی میدان که همان ارزی زین روی دل عاشق از عرش فزون باشد آن را که شفا دانی درد تو از آن باشد وان را که وفا خوانی آن مکر … ادامه
مولانا-غزل شماره 608 ایمان بر کفر تو ای شاه چه کس باشد سیمرغ فلک پیما پیش تو مگس باشد آب حیوان ایمان خاک سیهی کفران بر آتش تو هر دو ماننده ی خس باشد جان را صفت ایمان شد وین جان به نفس جان شد دل غرقه ی عمان شد چه جای نفس باشد … ادامه
مولانا-غزل شماره 607 ای دل به غمش ده جان یعنی بنمی ارزد بی سر شو و بی‌سامان یعنی بنمی ارزد چون لعل لبش دیدی یک بوسه بدزدیدی برخیز ز لعل و کان یعنی بنمی ارزد در عشق چنان چوگان می‌باش به سر گردان چون گوی در این میدان یعنی بنمی ارزد بی پا شد … ادامه
