رباعیات شمس

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 1671 از چهره ی آفتاب مهوش گردی وز صحبت کبریت تو آتش گردی تو جهد کنی که ناخوشی خوش گردد او خوش نشود ولی تو ناخوش گردی  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 1670 از جان بگریزم ار ز جان بگریزی از دل بگریزم ار از آن بگریزی تو تیری و ما همچو کمانیم هنوز تیری چه عجب گر ز کمان بگریزی  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 1669 از آب و گلی نیست بنای چو تویی یا رب که چه ها است از برای چو تویی گر نعره زنانی تو برای چو ویئی لبیک کنانست برای چو تویی  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 1668 احوال من زار حزین می‌پرسی زین بیش مپرس اگر چنین می‌پرسی من در غم تو دامن دل چاک زدم وانگاه مرا به آستین می‌پرسی  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 1667 آنی که به صد شفاعت و صد زاری بر پات یکی بوسه دهم نگذاری گر آب دهی مرا گر آتش باری سلطان ولایتی و فرمانداری  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 1666 آنی که بر دلشدگان دیر آیی وانگاه چو آیی نفسی سیر آیی گاه آهو و گه به صورت شیر آیی هم نرم و درشت همچو شمشیر آیی  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 1665 آنی تو که در صومعه مستم داری در کعبه نشسته بت پرستم داری بر نیک و بد تو مر مرا دستی نیست در دست توام تا به چه دستم داری  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 1664 آن میوه تویی که نادر ایامی بتوان خوردن هزار من در خامی بر ما مپسند هجر و دشمن کامی کاخر به تو بازگردد این بدنامی  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 1663 آن ظلم رسیده ای که دادش دادی وان غمزده ای که جام شادش دادی آن باده ی اولین فراموشش شد گر باز نمی‌دهی چه یادش دادی  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 1662 آن روی ترش نگر چو قندستانی وان چشم خوشش نگر چو هندستانی پیش قد او صف زده سروستانی پیش کف او شکسته هر دستانی  

مولانا – کلیات شمس تبریزی  رباعی شماره 1661 آن روز که دیوانه سر و سودایی در سلسله ی دولتیان می‌آیی امروز از آن سلسله زان محرومی کامروز تو عاقلی و کارافزایی  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 1660 آن رطل گران را اگر ارزان کنئی اجزای جهان را همگی جان کنئی ور زان لب خیره شکرافشان کنئی که را به مثال ذره رقصان کنئی