آنی تو که در صومعه مستم داری

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1665

آنی تو که در صومعه مستم داری

در کعبه نشسته بت پرستم داری

بر نیک و بد تو مر مرا دستی نیست

در دست توام تا به چه دستم داری

نوشته‌های مرتبط

آن روز که مهرکان گردون زده‌اند

ادامه نوشته »

می‌پنداری که من به فرمان خودم

ادامه نوشته »

آن چیست که لذتست از او در صورت

ادامه نوشته »

شادم که ز شادی جهان آزادم

ادامه نوشته »

هشدار که فضل حق به ناگاه آید

ادامه نوشته »

گفتم چشمم گفت که جیحون کنمش

ادامه نوشته »