رباعیات شمس

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 171 امشب منم و طواف کاشانه ی دوست می گردم تا به صبح در خانه ی دوست زیرا که به هر صبوح موسوم شده است کاین کاسه ی سر بدست پیمانه ی اوست  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 170 امشب شب من بسی ضعیف و زار است امشب شب پرداختن اسرار است اسرار دلم جمله خیال یار است ای شب بگذر زود که ما را کار است  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 169 امشب شب آن است که جان شبهاست امشب شب آن است که حاجات رواست امشب شب بخشایش و انعام و عطاست امشب شب آن است که همراز خداست  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 168 امشب شب آن دولت بی‌پایانست شب نیست عروسی خداجویانست آن جفت لطیف با یکی گویانست امشب تتق خوش نکو رویانست  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 167 امشب آمد خیال آن دلبر چست در خانه ی تن مقام دل را می جست دل را چو بیافت زود خنجر بکشید زد بر دل من که دست و بازوش درست  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 166 امروز مهم دست زنان آمده است پیدا و نهان چو پیش جان آمده است مست و خوش و شنک و بی‌امان آمده است زان روی چنینم که چنان آمده است  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 165 امروز من و جام صبوحی در دست می افتم و می خیزم و می گردم مست با سرو بلند خویش من مستم و پست من نیست شوم تا نبود جزوی هست  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 164 امروز در این خانه کسی رقصانست کش کل کمال پیش او نقصانست ور در تو ز انکار رگی جنبانست آن ماه در انکار تو هم تابانست  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 163 امروز چه روز است که خورشید دوتاست امروز ز روزها برونست و جداست از چرخ به خاکیان نثار است و صداست کای دلشدگان مژده که این روز شماست  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 162 افکند مرا دلم به غوغا و گریخت جان آمد و هم از سر سودا و گریخت آن زهره ی بی‌زهره چو دید آتش من بربط بنهاد زود برجا و گریخت  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 161 افغان کردم بر او فغانم می‌سوخت خامش کردم چو خامشانم می‌سوخت از جمله کرانه‌ها برون کرد مرا رفتم به میان و در میانم می‌سوخت  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 160 العین لفقدکم کثیرالعبرات والقلب لذکرکم کثیرالحسرات هل یرجع من زماننا ما قدفات هیهات و هل یعود وقت هیهات