افکند مرا دلم به غوغا و گریخت

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 162

افکند مرا دلم به غوغا و گریخت

جان آمد و هم از سر سودا و گریخت

آن زهره ی بی‌زهره چو دید آتش من

بربط بنهاد زود برجا و گریخت

نوشته‌های مرتبط

ای پیر اگر تو روی با حق داری

ادامه نوشته »

ای ماه جبین شبی تو مهوار مخسب

ادامه نوشته »

از ما بت عیار گریزان باشد

ادامه نوشته »

الخمر و من الزق ینادیک تعال

ادامه نوشته »

من با تو چنین سوخته خرمن تا کی

ادامه نوشته »

ای از تو برون ز خانه‌ها جای دلم

ادامه نوشته »