هاتف اصفهانی – ماده تاریخ شماره 42
(1)
حیف و صد حیف کز نهیب اجل
شد ز احباب دور کلبعلی
در گرفتش ز خلق عالم و کرد
میل غلمان و حور کلبعلی
خلق در ماتم وی و دارد
خود به فردوس سور کلبعلی
چون به دارالسرور خلد برین
شد روان از غرور کلبعلی
بهر تاریخ زد رقم هاتف
شد به دارالسرور کلبعلی
واژگان دشوار :1- مصراع پایانی شعر اشتباه است و با احتساب ابجد، زمان واقعه ی موضوع شعر با زمان حیات هاتف، برابر نیست ! الله اعلم !