هاتف اصفهانی – ماده تاریخ شماره 35
(1)
صدهزار افسوس از فخر زمان زینت که بود
زیور این بوستان و زینت این گلستان
صد هزاران حیف از آن سرو سهی قامت که بود
قامتش سرو سهی بالای بستان جهان
دُرّی برج خدارت دُرّ درج احتجاب
شد دریغا در زمین پنهان ز جور آسمان
شمع خلوتخانه ی آل پیمبر کز رُخَش
داشت نور آن خاندان و روشنی آن دودمان
الغرض چون آن بهشتی پیکر حوری سرشت
شد ازین غمخانه سوی قصر حورالعین روان
خامه ی هاتف پی تاریخ فوت او نوشت
آه زینت رفت از دنیا به گلزار جنان
واژگان دشوار : 1– واژگان مصراع پایانی با احتساب ابجد، دارای تاریخی اشتباه است که با زمان حیات هاتف اصفهانی سازگاری ندارد ! الله اعلم !