
شمس مغربی – غزل شماره 20
جنبش جمله سوی اصل خودست
چون یکی اصل جمله ی عددست
چون ز یک، جز یکی نشد صادر
پس یکی بیش نیست آنچه صدست
نیک و بد، خوب و زشت و کهنه و نو
در جهانیست کند رو عددست
ورنه بیرون عالم عددی
نی نو و نی کهن نه نیک و بدست
احمد اندر ولایت احدی
نیست احمد که هر چه هست احدست
ابد اندر سرای او ازلست
ازل اندر جهان ما احدست
هست هستی بسان دریایی
که مرا ورا همیشه جزر و مدست
باطن بحر جملگی آبست
ظاهر بحر سربسر زبدست
ظاهرش را همیشه از باطن
جنبش و حول و قوت و مددست
باطنش بی حدست و وصف و کران
ظاهرش را کران و وصف و حدست
مغربی هر که غرق این دریاست
وارهیده ز دانش و خردست



