ورود / عضویت



 منم که روی تو را بی نقاب می بینم - ادبستان شعر پارسی % %

 منم که روی تو را بی نقاب می بینم

شمس مغربی – غزل شماره 129

 منم که روی تو را بی نقاب می بینم

منم که در شب و روز آفتاب می بینم

تویی که پرده ز رخسار خود برافکندی

که تا جمال تو را بی حجاب می بینم

عجب عجب که به بیداری این توان دیدن

مگر مگر که من این را به خواب می بینم

خیال جمله جهان را به نور چشم یقین

به جنب بحر حقیقت سراب می بینم

ندانم از چه سبب تشنه ام چو من خود را

به ذات و نعت و صفت عین آب می بینم

اگر شوند ز من مست عالمی چه عجب

از آنکه من همه خود را شراب می بینم

مرا به هیچ کتابی مکن حواله اگر

که من حقیقت خود را کتاب می بینم

چه باده خورد دل مغربی که من او را

بسان نرگس مستت خراب می بینم

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤