قدسی مشهدی- رباعی شماره 122
بر غفلت خویش بایدت زار گریست
آگاه کننده را ندانی گر کیست
خود قدرِ دلِ سوخته را نشناسی
از آینه پرس فیضِ خاکستر چیست
بر غفلت خویش بایدت زار گریست
نویسندگان :
امین پیرانی - حامد پیری
نوشته های مرتبط