
قدسی مشهدی- رباعی شماره 123
چون لاله به دشت گرچه دل خرسندست
هر جزو ز پیکرم به داغی بندست
با هر خارم بس که سرِ پیوندست
صحرا برِ من به شهر و کو مانندست

قدسی مشهدی- رباعی شماره 123
چون لاله به دشت گرچه دل خرسندست
هر جزو ز پیکرم به داغی بندست
با هر خارم بس که سرِ پیوندست
صحرا برِ من به شهر و کو مانندست