میرزاده عشقی – ادبیات جدید و کلاسیک – ادبیات کلاسیک
مقطعات – شماره 1
چشمت کور
خیال خواجگیت بود، بر تمام جهان
شدی ز خانه ی خود هم جواب، چشمت کور !
جزای نیت زشت تو هست، اینکه چنین
ز هر کنار شوی طرد باب، چشمت کور !
شدی ز خوی بد و فعل زشت و نیت شوم
در آتش ستم خود کباب، چشمت کور !