نظر کردم به چشم رای و تدبیر

سعدی-قطعه شماره 233

نظر کردم به چشم رای و تدبیر

ندیدم به ز خاموشی خصالی

نگویم لب ببند و دیده بردوز

ولیکن هر مقامی را مقالی

زمانی درس علم و بحث تنزیل

که باشد نفس انسان را کمالی

زمانی شعر و شطرنج و حکایت

که خاطر را بود دفع ملالی

خدای است آن که ذات بی‌نظیرش

نگردد هرگز از حالی به حالی