ورود / عضویت



می‌آیی و لطف و کرمت می‌بینم همراه با معنی و تفسیر

می‌آیی و لطف و کرمت می‌بینم — (همراه با معنی و تفسیر)

می‌آیی و لطف و کرمت می‌بینم



سعدی-رباعی شماره 149

 

می‌آیی و لطف و کرمت می‌بینم

آسایش جان در قدمت می‌بینم

وآن وقت که غایبی همت می‌بینم

هر جا که نگه می‌کنمت می‌بینم

 

معنی بیت‌های شعر

می‌آیی و لطف و کرمت می‌بینم / آسایش جان در قدمت می‌بینم

وقتی می‌آیی، لطف و بزرگواری‌ات را می‌بینم و در گام‌ها و حضورت آرامش جانم را می‌یابم.

وآن وقت که غایبی همت می‌بینم / هر جا که نگه می‌کنمت می‌بینم

حتی وقتی از من دور و غایبی، یاری و همتت را احساس می‌کنم و هر جا نگاه می‌کنم، نشانی از تو می‌بینم.

تفسیر کلی

شاعر در این رباعی از حضور دلنشین معشوق و لطف و کرم او سخن می‌گوید و دیدارش را مایه آرامش جان می‌داند. حتی در زمان دوری و غیبت نیز یاد و همت محبوب در ذهن و دل شاعر زنده است. چنان‌که معشوق در هر سو و هر منظره‌ای به چشم او می‌آید و حضورش را احساس می‌کند. این شعر بیانگر عشق عمیقی است که مرز میان حضور و غیاب را از میان برده و محبوب را همواره در برابر دیدگان عاشق نگه می‌دارد.

‫«محتوای این بخش با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تهیه و تحت نظارت و ویرایش تیم تحریریه سایت، نهایی شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤