رفتم به عراق بر در جانانه

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 377

رفتم به عراق بر در جانانه

چون باد برون دوید یار از خانه

گفتا پی دل میا بدین نوش آباد

گفتم کاشان گفت که قم کاشانه

نوشته‌های مرتبط

جانم که دل از ملک درونش بگرفت

ادامه نوشته »

ای لعل لبت برده ز یاقوت سبق

ادامه نوشته »

بذلی نه که در خانه بماند دیّار

ادامه نوشته »

ترکی که ختایی نسب و رومی روست

ادامه نوشته »

نارست جهان به گرد پیراهن او

ادامه نوشته »

گر اهل دلی ای دل دیوانه ی مست

ادامه نوشته »