گر اهل دلی ای دل دیوانه ی مست

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 101

گر اهل دلی ای دل دیوانه ی مست

در دامن یار زن به هر حالی دست

ور هست یقین که یار در عالم نیست

انگار که نیست هر چه در عالم هست

نوشته‌های مرتبط

آن سرو سهی چو خیمه می زد بیرون

ادامه نوشته »

ای شهره شهر باده باروت خوش است

ادامه نوشته »

کارم ز بزرگان عراق ار بنواست

ادامه نوشته »

آن سرو حسینی که ز اصفاهان خاست

ادامه نوشته »

ای قصر مودّت به وجود تو خراب

ادامه نوشته »

زینسان که به زیر پای غم گشتم پست

ادامه نوشته »