گنج است غم عشقش و دل دیوانه

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 378

گنج است غم عشقش و دل دیوانه

دام است شکنج زلف و خالش دانه

ما سوخته و ساخته با آتش دل

پروانه مثال و شمع را پروانه

نوشته‌های مرتبط

ای از دو جهان وصل تو مقصود دلم

ادامه نوشته »

تا کی دل شوریده مشوّش داریم

ادامه نوشته »

بازآی که موسم جوانی بگذشت

ادامه نوشته »

در بوته ی غم هر که چو زر بگدازد

ادامه نوشته »

آنکش غم عشق دلنوازی نکند

ادامه نوشته »

چون گلرخ ما پرده ز عارض بگشاد

ادامه نوشته »