چون کلّه نشین عالم راز آیم

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 314

چون کلّه نشین عالم راز آیم

با خوش نفس روح به پرواز آیم

کبکم، ز چه با مگس هم آوا گردم

بازم، به چه با پشّه به پرواز آیم

نوشته‌های مرتبط

سودای توام محرم راز اولیتر

ادامه نوشته »

یارب کی آن چشم و چراغم برسد

ادامه نوشته »

ای مشک تتار از سر زلفت تاری

ادامه نوشته »

چون نامه دلی پر از شکایت دارم

ادامه نوشته »

گر یار نه آن بود که ره می پیمود

ادامه نوشته »

آن سر که ز بهر تیغ تیز تو نهم

ادامه نوشته »