خواجوی کرمانی – رباعی شماره 313
جانا ز من بی سر و بی پات چه غم
وز ناله ی عاشقان شیدات چه غم
در پای مران پیاده کز دست افتاد
گر بر رخ او نهی رخ از مات چه غم
خواجوی کرمانی – رباعی شماره 313
جانا ز من بی سر و بی پات چه غم
وز ناله ی عاشقان شیدات چه غم
در پای مران پیاده کز دست افتاد
گر بر رخ او نهی رخ از مات چه غم