خواجوی کرمانی – رباعی شماره 53
آنکو ز عقیقش آب شکّر رفته ست
بر سرو سهی رخش چو گل بشکفته ست
گر زانک بخفت هیچ عیبش مکنید
آن بخت بد من است از آن رو خفته ست
آنکو ز عقیقش آب شکّر رفته ست
نویسندگان :
امین پیرانی - حامد پیری
نوشته های مرتبط