خفاش نی ام کز آفتاب اندیشم

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 304

خفاش نی ام کز آفتاب اندیشم

یا آتش سوزنده کز آب اندیشم

گر زانک شهاب نجم ثاقب گردد

من دیو نی ام که از شهاب اندیشم

نوشته‌های مرتبط

ای طوطی روح را غذا شکّر تو

ادامه نوشته »

تا کی چو مسیح دم ز طاعات زنید

ادامه نوشته »

مطرب بزن و غمزدگان را بنواز

ادامه نوشته »

ای چیده گل و کرده کنار از گلشن

ادامه نوشته »

آن روی که رشک ماه تابان آمد

ادامه نوشته »

چون مرغ چمن برآورد بانگ هزار

ادامه نوشته »