در راه مراغه با گروهی مردم

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 305

در راه مراغه با گروهی مردم

کردم دل خسته بر در زنگان گم

گفتم برخیزم از سر ملک عراق

کاشان همه گفتند به یکبار که قم

نوشته‌های مرتبط

در هر چه نه زان توست نتوان پیوست

ادامه نوشته »

آنکو ز عقیقش آب شکّر رفته ست

ادامه نوشته »

ای طوطی روح را غذا شکّر تو

ادامه نوشته »

ای دل دو جهان به دیده ی جان می بین

ادامه نوشته »

ای مرغ دلم کرده به کویت پرواز

ادامه نوشته »

ای سنبل تو ریخته در دامن گل

ادامه نوشته »