چشمم چو بر آن قامت رعنا افتد

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 165

چشمم چو بر آن قامت رعنا افتد

بس فتنه که در عالم بالا افتد

بینی تن من در آب سرچشمه ی چشم

چون موی که در میان دریا افتد

نوشته‌های مرتبط

ای دل خبر گنج ز ویرانه بپرس

ادامه نوشته »

ای مشک تتار از سر زلفت تاری

ادامه نوشته »

چون لعبت باغ پرده بگشود از رو

ادامه نوشته »

گفتم مگذر گفت ز پیشم بگذر

ادامه نوشته »

چون خسرو گل به جای جمشید نشست

ادامه نوشته »

بی روی تو من در آرزویت میرم

ادامه نوشته »