خواجوی کرمانی – رباعی شماره 164
چشم تو دلم را به فغان می آرد
چون ناوک غمزه در کمان می آرد
با زلف تو گفتم که دلم باز فرست
چندین همه تاب و پیچ از آن می آرد
چشم تو دلم را به فغان می آرد
نویسندگان :
امین پیرانی - حامد پیری
نوشته های مرتبط