تا کی طلب شراب خواهی کردن

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 332

تا کی طلب شراب خواهی کردن

خود را به قدح خراب خواهی کردن

هر صبحدم آن زهره جبین را میخوان

گر دعوت آفتاب خواهی کردن

نوشته‌های مرتبط

گفتم جانم گفت بمیر ار مردی

ادامه نوشته »

در زلف تو هر چند شکست افتادست

ادامه نوشته »

هر نکته ی چون آب که می راند چشم

ادامه نوشته »

آنها که دوای دل افگار کنند

ادامه نوشته »

ای خاتم ملکت بقا را جم تو

ادامه نوشته »

گر صد رهم از خویش جدا داشته ای

ادامه نوشته »