چشمم چو نظر بر رخ یار اندازد

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 166

چشمم چو نظر بر رخ یار اندازد

بر راه دلم ز غصّه خار اندازد

بس گوهر ناسفته که هر نیم شبم

در پای دو دیده بر کنار اندازد

نوشته‌های مرتبط

چون نامه دلی پر از شکایت دارم

ادامه نوشته »

ای داده خواقین سپهری باجت

ادامه نوشته »

جان با لب دوست عشقبازی می کرد

ادامه نوشته »

گر اهل دلی ای دل دیوانه ی مست

ادامه نوشته »

آن شب که ز زلفت گرهم بگشاید

ادامه نوشته »

هر نکته ی چون آب که می راند چشم

ادامه نوشته »