
آذر بیگدلی – قطعه شماره 60
ای صاحب مهربان که فیضت
بر خرد و کلان رسیده دانی
جود خاص و سخای عامت
بر پیر و جوان رسیده دانی
وصف تو ز من به خلق عالم
پیدا و نهان رسیده دانی
بر من چه غم از ندادن ریع؟
ز اهل برکان رسیده دانی
کشت املم، ز ظلم ایشان
باغی است خزان رسیده دانی
گفتم که: بگیر ریع من زود
بر من چه زیان رسیده دانی
گفتی که: به صبر کوش و کارم
از صبر به جان رسیده دانی
در دل گله از توام نه، اما
از دل به زبان رسیده دانی