
سعدی-گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی
حکایت 15
یکی را زنی صاحب جمال جوان درگذشت و مادر زن فرتوت به علت کابین در خانه متمکن بماند و مرد از محاورت او به جان رنجیدی و از مجاورت او چاره ندیدی تا گروهی آشنایان به پرسیدن آمدندش . یکی گفتا : چگونه ای در مفارقت یار عزیز ؟ گفت : نادیدن زن بر من چنان دشخوار نیست که دیدن مادر زن .
گل به تاراج رفت و خار بماند
گنج برداشتند و مار بماند
دیده بر تارک سنان دیدن
خوش تر از روی دشمنان دیدن
واجب است از هزار دوست برید
تا یکی دشمنت نباید دید



