گر جان داری بیار جان باز آخر

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 908

گر جان داری بیار جان باز آخر

آنجای که برده‌ای ز آغاز آخر

یک نکته شنید جان از آنجا آمد

صد نکته شنید چون نشد باز آخر

نوشته‌های مرتبط

با ملک غمت چرا تکبر نکنم

ادامه نوشته »

گر خوب نیم خوب پرستم باری

ادامه نوشته »

هر شب که دل سپهر گلشن گردد

ادامه نوشته »

بالا شجری لب شکر و دل حجری

ادامه نوشته »

در راه طلب رسیده‌ای می باید

ادامه نوشته »

ای کرده ی پنج شمع روشن هوسش

ادامه نوشته »