با ملک غمت چرا تکبر نکنم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1174

با ملک غمت چرا تکبر نکنم

وز غلغله‌ات چرا جهان پر نکنم

پیش کرم کفت چو دریا کف بود

چون از کف تو کفش پر از در نکنم

نوشته‌های مرتبط

آن دم که حق بنده‌گزاری همه خوش

ادامه نوشته »

آن چیست که لذتست از او در صورت

ادامه نوشته »

در دیده ی صورت ار تو را دامی هست

ادامه نوشته »

ای جان خبرت هست که جانان تو کیست

ادامه نوشته »

گفتم که ز عشقت شده‌ام دیوانه

ادامه نوشته »

از جان بشنیده‌ام نوای غم تو

ادامه نوشته »