هر جا به جهان تخم وفا برکارند

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 841

هر جا به جهان تخم وفا برکارند

آن تخم ز خرمنگه ما می‌آرند

هر جا ز طرب ساز نیی بردارند

آن شادی ماست آن خود پندارند

نوشته‌های مرتبط

ای در طلب گره‌گشایی مرده

ادامه نوشته »

هر لقمه ی خوش که بر دهان میگردد

ادامه نوشته »

رفتم به سر گور نگار دلدار

ادامه نوشته »

دارد به قدح می حرامی که مپرس

ادامه نوشته »

در عشق هزار جان و دل بس نکند

ادامه نوشته »

عشق از ازلست و تا ابد خواهد بود

ادامه نوشته »