می‌آید یار و چون شکر میخندد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 834

می‌آید یار و چون شکر میخندد

وز مرتبه بر شمس و قمر میخندد

این یک نظری که در جهان محرم او است

هم پنهانی بدان نظر می‌خندد

نوشته‌های مرتبط

امشب هر دل که همچو مه در طلب است

ادامه نوشته »

ای لشکر عشق اگرچه بس جبارید

ادامه نوشته »

ای دوست مکن که روزها را فرداست

ادامه نوشته »

من سیر نیم سیر نیم سیر نیم

ادامه نوشته »

با تو قصص درد و فغان میگویم

ادامه نوشته »

چون روز وصال یار ما نیست پدید

ادامه نوشته »